Lotte Valckenaers en Enorah El Houari 

Lang geleden, in een plek niet ver van hier, sluipen vijf rovers een herberg binnen, waar een arm dienstmeisje niets anders kan dan haar gruwelijke lot met open armen te verwelkomen. Daar wordt ze verkracht en vermoord, waarna de vijf mannen haar lichaam in de Dijle gooien. Niet veel later wordt haar lichaam teruggevonden, op de oevers van een vissersdorp net buiten de stad.

800 jaar later is Fiere Margriet nog altijd dé stadslegende van Leuven. De beschermengel van de horeca, de magische vrouw die op de rug van vissen naar oevers van de Dijle werd gedragen. Een echte heldin en door God zelfs als heilige bestempeld. Waarom? Omdat ze zogezegd alles had gedaan om haar maagdelijkheid in de aanvaring met de rovers te beschermen. Omdat ze zogezegd de dood verkoos boven haar onbevlekte staat van zijn. 

Maar dat is iets dat wij als makers én als vrouwen niet konden geloven. Hoe kan het toch dat een vrouw, die moest vechten voor haar leven, toch weer wordt afgebeeld als heilige maagd? En wie beweerde dit te weten zonder er zelf bij te zijn geweest?